Ако ме заборави

Знаете како оди тоа:
ако гледам
кон кристалната месечина, црвена гранка
од бавната есен која ѕирка во мојот прозорец,
ако јас ја допирам
седејќи во близина на огнот
збрчкана по целото телото,
сè ме носи до тебе,
небаре сè што постои,
ароми, светлина, метали,
беа малку чамци
што пловеа
кон оние твои острови кои ме чекаа мене.

Па, сега,
ако малку по малку твојата љубов кон мене престанете
јас ќе престанам да те сакам, малку по малку.

Ако одеднаш
ти ме заборавиш,
не барај ме,
зашто јас веќе ќе имам заборавено на тебе.

Ако мислите дека тоа долго и лудо,
ветрот
што поминува низ мојот живот,
и да одлучиш
да ме оставш на брегот
каде моето срце има пуштено корени,
ќе се сеќавам
дека на тој ден,
во тој час,
јас ќе ги кренам моите раце
и моите корени ќе да бараат друга земја.

Но,
ако секој ден,
секој час,
мислиш дека си наменет за мене
со неумолива сладост,
ако секој ден по еден цвет
се качува на твоите усни да ме бараат мене,
ах љубов моја, ах мој мил,
во мене цел тој оган ќе се повторува,
во мене ништо нема да згасне или да биде заборавено,
мојата љубов ќе се храни со твојата љубов, сакан,
и сè додека живееш ќе биде во твоите раце
без да ги напуштат моите.

Доколку пишувате проза или поезија и сакате да ја објавите на iLike.mk контактирајте не на contact@ilike.mk | Автор на “Ако ме заборави“: Ирина Михајлова

Станете наш facebook фан.