Категорија: Дневникот на Хулиганот

Името ми е Сараево. Никогаш не бев дете. Кога се викаш Сараево престануваш да бидеш дете во истиот миг кога … Прочитајте повеќе…»

Не можам да кажам колку пати Ви ги гледав очите како менуваат состојби и колку пати ми застануваше здивот на … Прочитајте повеќе…»

Шеста. Излегоа ѕвезди. Ти ми прошета по мислата и во неа остана. Ти послав пеперутки и заспа на нив. Те … Прочитајте повеќе…»

Нема крај. Не постои. Го измислија оние кои престанаа да веруваат во себе. Тука си. Светот не може да заврши. … Прочитајте повеќе…»

И јас бев некогаш како тебе, иако сега можеби ти е тешко да поверуваш во тоа, некогаш и јас бев … Прочитајте повеќе…»

Месечината крвари. Те нема никаде. Ми умира лицето. Погледнувам: една цела старост насекаде. Ми остана сонот за нас. Подај ми … Прочитајте повеќе…»

Кога би знаел колку само не сакам да мислам на тебе и колку само не сакам да ги повторувам и … Прочитајте повеќе…»

Кожата ми мириса на некој друг град и на некое друго време. На некои други сеќавања. Минатото ми дише во … Прочитајте повеќе…»

Се сеќавам дека еднаш ми рече: За да убиеш човек, доволно е да му го скршиш лицето. Тогаш се запрашав … Прочитајте повеќе…»

Иста љубов не можат никогаш други луѓе исто да ја љубат. Кога еднаш ќе се скрши, не се лепи. Ако … Прочитајте повеќе…»