Ене ја онаму мојата душа.
Сама… во тишината.
Меѓу небото и мене.
Меѓу живот и смрт.
Немаше потреба да ме напушти.
Можеше да остане и да молчи.
Заробена во мојата сенка,
да остане, да ги собира оловните болки.
Да ја оттргне маската од твоето лице,
да ми даде нов живот.
Нов живот, без тебе!
Доколку пишувате проза или поезија и сакате да ја објавите на iLike.mk контактирајте не на contact@ilike.mk | Автор на “Нов живот, без тебе! “: Роберт Стоилков
Станете наш facebook фан.
Станете наш facebook фан. Ви Благодариме!