Се приближи до него и почна нежно да му зборува, а тој не беше во состојба да слушне, едноставно ништо не перцепираше – опиен од мирисот што изливаше од неа како димот од неговата цигарата кој веќе одамна беше надвладеан и незабележителен. Му ја распушти косата, ја помириса, извади чешел од ташната и почна да го чешла а него му беше убаво. Едноставно уживаше додека го прави тоа. Невообичаени морници го лазеа по целото тело, беше наежен од глава до пети. Како што го чешлаше неговите седи влакна беа повеќе од забележителни што го правеа сè повеќе мажествен.
Се надева дека ќе дојде и ќе го разбуди. Не му се верува дека заспал на клупата – или пак не… Размислувал – замислувал ли?
Ја виде. Дојде до него. Седна. Погледот не го тргаше од неа. Насмевка. Таа сега немаше црвен кармин, но тој сеуште го чуствуваше мирисот на јоргован. Дрвото со расцветаниот виолетов јоргован беше над клупата во која сега седеа заедно – точно над нив. Таа во рацете имаше гранче од нежно обоен виолетов јоргован што го скина од истото дрво во кое тој гледаше цело време. Карминот на нејзината усна беше во истата боја во која беше обоен и јоргoванот. Мирисаше преубаво. И двајцата како ненаситни на мирисот уживаа до максимум, сè додека таа не го извади чешелот од нејзината ташна… и почна да ја чешла неговата долга коса.

Доколку пишувате проза или поезија и сакате да ја објавите на iLike.mk контактирајте не на contact@ilike.mk | Автор на “Мирис на јоргован“: Велибор Бубулевски
![]()
Станете наш facebook фан.
Станете наш facebook фан. Ви Благодариме!